logo boonappetit

TLV om het leven uitbundig te vieren

TLV om het leven uitbundig te vieren

TLV om het leven uitbundig te vieren

Als ik thuiskom na de bruisende workshop over TLV, Recepten en verhalen uit Tel Aviv door Jigal Krant. Uitgeverij Nijgh en van Ditmar. (29.99 euro) ga ik meteen online om een reisje naar Tel Aviv te boeken.

Met zijn aanstekelijk enthousiasme heeft Jigal Krant me weten in te pakken voor deze stad die bruist van het leven en haar eetcultuur. In de gezellige kookstudio van Esther Erwtenman geeft Krant tekst en uitleg over zijn liefde voor Tel Aviv waar het leven uitbundig gevierd wordt en het eten ongeëvenaard is. Al snel liggen er aubergines te blakeren op brandende gaspitten. Een schaal met in de oven geroosterde bieten en koolrabi’s heeft hij thuis al voorbereid. Terwijl hij afwisselend vertelt en voorleest, pellen wij de bietjes die zwartgeblakerd zijn. Onder het zwarte korstje zit een intens sappige biet die alle smaak geconcentreerd in zich heeft. Op de mandoline, waarvoor we om de vingers te sparen grappend ‘de kinderbescherming’ (opzetstuk om de handen te beschermen) kunnen gebruiken schaven we de biet in dunne plakjes, die we heel hip op karton met een stukje bakpapier leggen. Jigal gaat langs met een fles Israëlische olijfolie en sprenkelt wat over de biet. Olie met een fijne (0.3 zuurgraad. Op een fles olijfolie in Israël wordt de zuurgraad vermeld en de olijvensoort en deze zijn allebei bepalend voor de smaak. Naast de bietplakjes scheppen we een mengsel van zure room en mierikswortel en dan gaat Jigal langs met de pot met zeezoutvlokken. Zo doen de obers in Tel Aviv dat ook, ze gaan rond met de zoutpot. De carpaccio van biet is verrukkelijk door de intense smaak verkregen door het lange roosteren. Uit Israël heeft Krant wijn meegenomen, een witte en een rode. De witte tintelt op mijn tong en smaakt naar meer. Dan herhalen we het pellen met een koolrabi, een groente waarvan de meeste mensen toch niet zo goed weten wat ze er mee moeten. Gepoft in de oven, pellen we de koolrabi voorzichtig af. Midden op een bord wordt hij omgeven door verkruimelde feta, verse tijm en sesamzaad. Weer olijfolie en wat zout. Wederom gelukkig makend. Terwijl Jigal vertelt over restaurants en hoe daar na de maaltijd gedanst wordt gebeurt er tijdens de workshop een beetje hetzelfde. We drinken, pellen, snijden, luisteren terwijl hij voorleest en geven onze mening over een de pitjes van gele en een rode granaatappel, proeven wat de lekkerste tahin is en vieren het leven en genieten. De aubergine die onderwijl in de gasvlam ligt te roosteren wordt uiteindelijk gepeld en verwerkt tot borekas met een extra (door middel van een theezakje Lapsang Souchong) rokerige aubergine vulling en tot een gerecht van geroosterde aubergine met techina, hazelnoten, tomaat, granaatappelpitjes en munt. Nu wordt er rode wijn geschonken. Tot slot komen er uit de koelkast truffels op tafel met koffie. Deze truffels zijn zo lekker dat ik vraag of het goed is dat ik ze met mijn lezers deel. (wat mag)

Als ik aan het eind van een geweldige middag Esther’s Cookery verlaat, rol ik bijna naar huis met een brede smile van het lekkere eten, de inspiratie en het boek onder mijn arm. Daar ga ik veel uit koken en dat zou jij ook moeten doen. TLV is doorspekt met informatie, humor en geeft recepten voor met je jatten, aan tafel en salatiem. Ook zijn de foto’s fraai, mensen van allerlei pluimage, restaurants en de gerechten, de sfeer van een levendige stad is gevangen. Daags na de workshop maak ik de Oosterse notensalade en die is eenvoudig te maken en wederom erg lekker.

Tijdens de workshop vertelt Jigal dat Tel Aviv een van de duurste steden ter wereld is. Daar kom ik in mijn overenthousiasme achter, de prijs van een kamer en het verblijf zijn iets te begrotelijk dus Tel Aviv bezoeken blijft nog even een wens.

Morgen krijg je het recept van de truffels.

Geschreven door : Joke Boon